07.09.17 - Kaas met gaten




Kaas met gaten 


 "Het weer is goed, met flinke tred ga ik de parking over op weg naar het ziekenhuis voor een nieuwe marathonzitting consultaties. Er staan altijd meer mensen op dan ik goed vind, maar ik ontsnap daar niet aan. Ik prepareer mijn bureau, leg alles klaar en begin te wachten: niets. Een half uur later druppelt een eerste patiënt binnen die eigenlijk wat later gepland staat maar iets te vroeg is. Wat gebeurt er?"

Ik ontvang mijn patiënt enthousiast. De consultatie is voorbij en dan weer niets. Ik trek meerdere keren naar de wachtkamer waar ik naar lege stoelen kijk, de patiënten die er zitten zijn voor een andere dokter.

Terug naar mijn kamer, het wachten herbegint. Ik begin wat administratie te doen, maar ik ben gefrustreerd. Ik ben er eigenlijk om consultaties te doen, mijn geest is erop ingesteld. De tijd sleept zich voort. Na een paar uur wachten komt er schot in de zaak, de laatste patiënten komen getrouw zodat ik toch langer bezig ben dan verwacht. 

Zo'n namiddag is niet standaard maar wel demotiverend. Ik laat mijn gedachten gaan over het gebeuren. Waarom doen patiënten dit, ze nemen niet de moeite om af te bellen. Hebben ze geen respect voor je werk? Voor de energie die je in hen steekt? Ik kan hen wel een 'no show' rekening sturen, maar dat is niet voldoende om mijn teleurstelling te doen verdwijnen.

Ik vraag me af of de oude manier van geneeskunde, in het bijzonder consultaties doen, voorbij is? Moeten we een manier vinden waaruit blijkt dat patiënten ons effectief nodig hebben en ook daarnaar handelen? Misschien zijn we te laagdrempelig geworden: quantité négligeable?

Ik zoek op wat oorzaken zijn van therapieontrouw.

Het abc van therapieontrouw

Gemiddeld lijkt ongeveer 30% van de patiënten een medisch advies niet of niet op de juiste manier op te volgen. Dit gemiddelde loopt op tot 50% bij complexe medicatie of bij medicamenteuze behandeling van een chronische ziekte.

Advies aan behandelaar:
Tip 1 – Realiseer je dat een patiënt goede redenen kan hebben om zijn medicijnen niet (correct) in te nemen en probeer daarop in te spelen.
Tip 2 – Therapieontrouw is vaak het gevolg van onwetendheid. Zorg dus dat je voorlichting duidelijk en compleet is en controleer of de patiënt je heeft begrepen.
Tip 3 – Om de therapietrouw te bevorderen is het goed veel vragen te stellen.
Tip 4 – Realiseer je dat er soms meer wordt gevraagd van een patiënt dan hij aankan.
Tip 5 – Probeer te achterhalen hoe gemotiveerd de patiënt is om diens gedrag te veranderen.
Tip 6 – Bespreek eventuele nadelige gevolgen van een advies.
Tip 7 – Geef de patiënt de ruimte om zelf beslissingen te nemen.
Tip 8 – Besef dat een advies gemakkelijk weerstand oproept.
Tip 9 – Laat zien dat je er vertrouwen in hebt dat de patiënt je advies kan uitvoeren.
Tip 10 – ‘Dreigende taal' helpt zelden. Probeer je adviezen positief te verpakken.
Tip 11 – Bedenk dat therapietrouw een doorlopend proces is.

Als ik dit overloop vind ik dat ik aardig wat tijd neem om beschikbaar te zijn voor mijn patiënten, vragen te beantwoorden, hen als een partner te beschouwen  en open te staan voor hun problemen. Maar ondanks dat is dit voor een deel van mijn patiënten niet belangrijk en gebruiken ze me wanneer het hen uitkomt. Kan en/of moet ik deze patiënten verwijderen uit mijn praktijk?



©  Dr. Anne Marie Uyttersprot 
    7 september 2017



Bron: MediQuality 






CheckStat