23.02.21 - Een virus.... de baas

                                     Een virus…de baas 
                            
Ik kijk met verwondering naar de kracht van een virus. Het is in staat de hele mensheid voor schut te zetten.
En  wat is nu eigenlijk een virus: een eiwitomhulsel met daarin RNA of DNA. Een organisme dat in staat is andere cellen te laten doen wat het wil. Het infiltreert zijn materiaal en zorgt dat de andere cel het werk voor hem doet. Een perfecte vorm van opportunisme, een parasiet. In hoeverre kan je het zelfs als een levend wezen beschouwen? Volgens Wikipedia definieert de moderne biologie ’leven‘ voornamelijk door de verrichtingen die een levend wezen vertoont te karakteriseren: zoals de handhaving van het inwendig milieu, de stof- en energiewisseling met de omgeving, de  groei en ontwikkeling, de aanpassing aan de omgeving, reactie op stimuli en evolutie. In hoeverre vindt je dit terug bij een virus?

Er zijn nog 320.000 miljoen onbekende virussen bij zoogdieren. De kennis over virussen is de  laatste jaren met mondjesmaat toegenomen. Tot recent waren er weinig doeltreffende therapieën tegen virusinfecties. De vrijwel enige doeltreffende therapie op dit moment is vaccinatie, maar dan is de vraag wat het virus als tegenzet gaat doen. Het houdt altijd een slag om de arm. Ik wil niet zeggen dat een virus de mensheid bewust kwaad doet maar het wil winnen. Maximale besmetting is het doel.

Het is een onvoorspelbare tegenstrever. Het is zo klein en onbeduidend dat we het niet kunnen grijpen noch op fysiek noch op filosofisch vlak. Er zijn weinig gebeurtenissen in de wereld die zo'n alomvattende invloed hebben als zo'n globale infectie met een onooglijk virus. Je kan de impact vergelijken met oorlogen, meteorieten, supervulkanen, die dan wel veel explosiever zijn.

Een crisis zoals deze doet mensen en regeringen nadenken over hoe het verder moet met de wereld. Het normale leven is ernstig en langdurig verstoord. Het virus krijgt landen en grootmachten op de knieën, het verplicht hen tot strenge maatregelen. Het is niet meer ieder voor zich. De gezamenlijke aanpak is de enige optie om het kleine, maar toch zo venijnige virus te verslaan.

De confrontatie met een pandemie laat onderliggende problemen aan de oppervlakte komen. Het draagvlak van ons gezondheidssysteem wordt danig op de proef gesteld. Zijn er voldoende dokters, verpleegkundigen, enz...? Is er adequaat materiaal ter beschikking? Is de logistiek voldoende?

Ook op moreel vlak stelt het uitdagingen. We moeten keuzes maken die anders niet hoeven, het meest duidelijk zien we dit in ziekenhuizen en rusthuizen, die overspoeld zijn door patiënten.

De COVID-19-infectie eist van iedereen, gezond of ziek, een zware tol op fysiek en psychisch vlak en op het moment dat men het meeste steun nodig heeft, is deze er vaak niet. Voor vele mensen is dit een heel moeilijke periode. De pandemie heeft invloed op alle aspecten van ons leven: gezondheid, sociale contacten, economie. Het drukt ons met onze neus op onze levenswijze, of we wel goed bezig zijn.

We worden als gevolg van de lockdown teruggeworpen op een soort basisleefwijze. En in het zoeken naar een weg uit de huidige situatie worden er maatregelen genomen, releasemaatregelen genoemd, waarbij men pas na een tweetal weken weet of ze een goede of slechte invloed hebben gehad. Een situatie die voor beleidsmakers moeilijk te verteren valt en hen angst bezorgt.

Het hele gebeuren doet ons ook stilstaan bij hetgeen waarmee we als mensen bezig zijn of bij wat we al dan niet belangrijk vinden. We worden verplicht onszelf en onze handelingen in vraag te stellen. Aan de ene kant moeten we ons verbinden en aan de andere kant worden we op onszelf teruggeworpen.

De problemen met het klimaat waren daarvoor al een aanzet tot en nu krijgen we een pandemie. Dit dwingt ons tot reflectie en tot het besef dat we op elkaar aangewezen zijn. We kijken steeds meer naar elkaar om te zien hoe de ander het aanpakt en wat het resultaat daarvan  is. We leren met vallen en opstaan. Het stelt ons ook voor vragen of we wel goed bezig zijn als mensheid. En het confronteert ons terzelfdertijd  met onze beperktheid, zodat we beter bescheiden kunnen blijven.

Maar vaak is dit ook het moment dat er een draagvlak is voor veranderingen. Vooral veranderingen die er al lang zaten aan te komen maar die juist nog een extra stimulans nodig hadden. Hoe het de geneeskunde zal veranderen is nog niet duidelijk, maar zwaktes in het systeem worden momenteel op een pijnlijke manier duidelijk. En hopelijk zijn er sterke mensen die een aanzet tot veranderingen kunnen inzetten en tot uitvoer brengen.


©  Dr. A.M Uyttersprot 
    23 februari 2021



Bron: MediQuality





CheckStat