31.01.19 - Minister Öz en het broodje smos






Minister Öz en het broodje smos




Soms wanneer ik ’s morgens wakker word, heb ik de gewoonte om de TV aan te zetten om te kijken hoe laat het is: een beetje vreemd maar ja…. Om één of andere reden val ik vaak op het programma van dr Öz of afhankelijk van het uur op de weidse Beierse beelden van Sturm der Liebe. Dr Mehmet Öz is een meester in het aanzetten van mensen tot beter eten en bewegen.

Elke dag heeft hij nieuwe diëten, nieuwe adviezen. Hij wil het publiek opvoeden. Hijzelf is een toonbeeld van een magere actieve man die geen problemen lijkt te hebben met zijn gewicht. De mensen in zijn programma des te meer. Ondanks het feit dat hij cardiochirurg is, is hij ook niet wars van het promoten van alternatieve geneeswijzen, iets wat in België ondenkbaar zou zijn. Ik maak me de bedenking wat het effect zou kunnen zijn van al die adviezen, terwijl ik onlangs een artikels zag dat aangaf dat je gewicht grotendeels genetisch bepaald wordt.

Dat wil dus zeggen: wil je veranderen, dat het een levenslang lijden is. Het is ook niet allemaal zo zeker dat de ideale BMI wel zo gezond is. Vooral de vrouwen maken zich zorgen over hun gewicht, en telkens komt de vraag hoe dat toch komt en vooral dat ik een tovermiddel uit de hoed moet halen. Ik merk dat er vaak een blinde vlek is voor hun eigen leefwijze en eetpatronen. Schildklierproblemen zijn de ideale verklaring, terwijl dit uiterst zelden voorkomt. Mijn antwoord is dat ze vaak naar hun ouders moeten kijken en dat wordt niet zo in dank afgenomen, en als ze willen vermageren, dat het veel moeite kost.

Ik ben tot slotsom gekomen dat gevarieerd eten en een huishouden runnen al vaak voldoende is als inspanning. Ik heb het hier dan over een licht overgewicht en niet een pathologische obesitas. De klepel van de klok lijkt naar de verkeerde kant doorgeslagen. De huidige gezondheidseconomie verplicht mensen een dieet te volgen, te bewegen. Een verplichting geeft vaak een kortdurend resultaat of men moet gaan penaliseren, waar momenteel ook al sprake van is.  

Uiteindelijk is het probleem een gevolg van het feit dat mensen geen fysieke inspanningen meer moeten doen om levensnoodzakelijke dingen in huis te halen. Met een knop op de computer is het besteld. Vroeger was de auto er om een verre afstand af te leggen, naar de winkel werd er gefietst of gewandeld, naar een naburig dorp werd er gefietst.  Uit noodzaak had men meer beweging. Waarom moet de mens zich nog moe maken? Je hebt altijd mensen die van beweging houden maar ook veel niet. De aard van mensen veranderen is niet gemakkelijk. Er zijn er weinigen die afzien voor hun plezier.

Het doet me ook denken aan een stukje  dat ik las hoe gezond een tomaat is om te eten, maar hoe ongezond het is om het te produceren door onder andere het gebruik van pesticiden, slecht betaalde arbeid, en CO2 producerend vervoer.  Een ander voorbeeld is prosecco, zalig om te drinken maar de productie zorgt voor erosie van de Italiaanse heuvels. Niets is goed voor alles. Men moet een optelsom gaan maken van de positieve en negatieve kanten en dan kijken waar me uitkomt. Dit  is zo voor het klimaat maar ook voor de gezondheid.  

Ik denk dat men in de aanpak van de gezondheid, echt moet nagaan wat  belangrijk is voor die gezondheid. Vele maatregelen zijn al gekomen en gegaan, het moet dus stoppen met eenzijdige maatregelen op te leggen aan mensen zonder dat men weet wat het volledige plaatje is. Dit zal zorgen voor de verschuiving van het genezen van ziektes naar het toenemen van de gezondheid en levenskwaliteit.

Ondertussen verbiedt de Vlaamse regering onze kinderen een broodje smos te eten tijdens de middagpauze.


©  Dr. A.M. Uyttersprot
    Brussel, 31 januari 2019 




Bron: MediQuality 




CheckStat